Διαχείριση/Εξοικονόμηση Νερού

 

Η διαχείριση του νερού και των υδατικών πόρων είναι μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις του πλανήτη του 21ου αιώνα, καθώς το πόσιμο νερό αποτελεί έναν κρίσιμο ανανεώσιμο αλλά περιορισμένο πόρος. Τα αποθέματα γλυκού νερού ανανεώνονται μέσω του υδρολογικού κύκλου, ωστόσο η διαθέσιμη ποσότητα νερού είναι περιορισμένη και η κατανομή του στον χώρο και τον χρόνο άνιση. Περαιτέρω περιορισμό στη διαθεσιμότητα του νερού δημιουργεί και η ρύπανσή του από ανθρωπογενείς δραστηριότητες (αστικές, βιομηχανικές, γεωργικές). Υπολογίζεται ότι ήδη χρησιμοποιείται σχεδόν το 50% του γλυκού νερού του πλανήτη με αυξητική τάση, ενώ μειώνεται διαρκώς το ποσοστό του γλυκού νερού που καταλήγει τους υδάτινους αποδέκτες και επομένως στα ψάρια, την στην άγρια ζωή και στα φυσικά οικοσυστήματα!

Η πρόσβαση στο πόσιμο νερό αποτελεί σύμφωνα, με τον Οργανισμό των Ηνωμένων Εθνών ένα βασικό ανθρώπινο δικαίωμα. Ούτε πρέπει να αντιμετωπίζεται μόνο με οικονομικούς όρους αλλά ούτε και να θεωρείται αγαθό στο οποίο η πρόσβαση μπορεί να είναι ανεξέλεγκτη. Απαιτείται συνετή διαχείριση, με στόχο την ικανοποίηση των πολλών και συχνά αντικρουόμενων χρήσεών του. Για την επίτευξη μιας συνετής διαχείρισης είναι απαραίτητη μια ολοκληρωμένη προσέγγιση που δεν αντιμετωπίζει τις εκάστοτε χρήσεις αποσπασματικά, αλλά σε αλληλεξάρτηση μεταξύ τους.   Μια προσέγγιση που επί πλέον λαμβάνει σοβαρά υπόψη, όχι μόνο τις ανθρώπινες απαιτήσεις σε νερό, αλλά και τις απαιτήσεις των οικοσυστημάτων. Η Ευρωπαϊκή Ένωση διαμορφώνει το πλαίσιο για τη διαχείριση των υδατικών πόρων με όσο το δυνατό περισσότερο ολιστικό τρόπο. Η οδηγία-πλαίσιο 2000/60 της ΕΕ θεσπίζει τις βασικές αρχές μιας αειφόρου πολιτικής των υδάτων στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Με τον όρο Διαχείριση Υδατικών Πόρων εννοούμε το σύνολο των ενεργειών (μέτρα, έργα, κανονιστικές διατάξεις, συμφωνίες) για την αρμονική σχέση μεταξύ υδατικων πόρων, κέντρων κατανάλωσης και περιβάλλοντος τώρα και στο μέλλον με στόχο την αειφόρο ανάπτυξη.

Από τις αρχές του 2000 σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης αλλά και στη χώρα μας έχουν τεθεί οι βάσεις για την ολοκληρωμένη προσέγγιση της διαχείρισης των υδάτινων πόρων, μέσω της Οδηγίας Πλαίσιο για τα Νερά (2000/60/ΕΚ) και των επί μέρους θυγατρικών Οδηγιών. Άμεσος στόχος είναι να σταματήσει άμεσα η υποβάθμιση της ποιότητας των νερών. Μακροπρόθεσμος στόχος είναι να αποκτήσουν ως το 2015 όλα τα νερά στην Ευρωπαϊκή Ένωση «καλή ποιότητα» που θα ανταποκρίνεται σε αυστηρά οικολογικά και χημικά πρότυπα.

Σε σύγκριση με προγενέστερες αντιλήψεις η νέα αυτή πολιτική εισάγει καινοτόμες θέσεις όπως μεταξύ άλλων είναι η ολοκληρωμένη διαχείριση, η διαχείριση σε επίπεδο υδρολογικής λεκάνης, η αναγνώριση των αναγκών σε νερό των οικοσυστημάτων και η σημασία της συμμετοχής του πολίτη στο σχεδιασμό, τη λήψη των αποφάσεων και την παρακολούθηση της εφαρμογής της πολιτικής για τα νερά. Το θεσμικό πλαίσιο της χώρας σχετικά με την διαχείριση νερού και υγρών αποβλήτων:

Ποιότητα του νερού ανθρώπινης κατανάλωσης:

  • ΚΥΑ Υ2/2600/2001 - ΦΕΚ-892 Β'/11-7-01.
  • ΥΑ Δ.ΥΓ2/5932/2006.
  • ΥΑ ΔΥΓ2/26414/2006.
  • ΥΑ ΔΥΓ2/31265/2006 (ΦΕΚ 1221/Β`/5.9.2006).
  • ΥΑ ΔΥΓ2/Γ.Π. οικ. 38295/2007 (ΦΕΚ 630/Β`/26.4.2007).

Επαναχρησιμοποίηση υγρών αποβλήτων:

  • ΚΥΑ 191002/2013.
  • ΚΥΑ 145116/2011 (Φ.Ε.Κ. 354/Β/8.3.2011).
  • Η υπ' αριθμόν 145447/23.6.2011 εγκύκλιος του Υπουργείου όπου παρέχονται διευκρινίσεις για την εφαρμογή της ΚΥΑ 145116/2011.

Προστασία και διαχείριση των υδάτων και των αποβλήτων:

  • ΚΥΑ 39626/2208/2009.
  • Ν. 3199/2003.
  • Π.Δ. 51/2007.
  • Ν. 743/77.
  • ΚΥΑ 18186/271/88.
  • ΚΥΑ 26857/553/88.
  • ΠΥΣ 144/87.

0
0
0
s2sdefault