Στέρεα Απόβλητα

 

Σε όλες τις σύγχρονες ανεπτυγμένες κοινωνίες τα απόβλητα αποτελούν ένα σύνθετο περιβαλλοντικό, κοινωνικό και οικονομικό θέμα.

Η ανάπτυξη μεγάλων αστικών κέντρων, η αύξηση του βιοτικού επιπέδου, η αλλαγή των καταναλωτικών συνηθειών, η αύξηση των επικινδύνων βιομηχανικών και τοξικών στερεών αποβλήτων, η εμφάνιση σύνθετων υλικών συσκευασίας, η αύξηση εισροής τουρισμού, συνετέλεσαν στην αύξηση της παραγωγής των στερεών αποβλήτων και στην αλλαγή της ποιοτικής τους σύστασης, καθιστώντας επιτακτική ανάγκη τον ολοκληρωμένο σχεδιασμό και διαχείρισή τους.

Υπερβολική ποσότητα αποβλήτων δείχνει είτε ότι δεν χρησιμοποιούνται ορθολογικά οι πόροι είτε ότι δεν υπάρχει ανάκτηση χρήσιμων υλικών, ουσιών κι ενέργειας που είναι ενσωματωμένα στα απόβλητα, είτε όλα μαζί, με λίγα λόγια δεν εφαρμόζεται κάποιο ορθολογικό βιώσιμο σχέδιο διαχείρισης απορριμμάτων.

Ορθολογική διαχείριση των απορριμμάτων με βιώσιμο τρόπο σημαίνει τεχνικές διαδικασίες και μέθοδοι, αποδεκτές από τεχνικής, οικονομικής και περιβαλλοντικής πλευράς, στην συλλογή, μεταφορά, προσωρινή αποθήκευση, την ανάκτηση των χρήσιμων υλικών και την τελική διάθεσή τους σε κατάλληλα επιλεγμένους χώρους και την μετέπειτα φροντίδα των χώρων αυτών. Παράλληλα μια επιτυχημένη πολιτική διαχείρισης των απορριμμάτων απαιτεί σημαντική αλλαγή και στις κοινωνικές συμπεριφορές και νοοτροπίες

 

Για την φιλικά περιβαλλοντική διαχείριση των στερεών αποβλήτων, ολόκληρη η περιβαλλοντική πολιτική της ΕΕ βασίζεται στην αρχή "ο ρυπαίνων πληρώνει". Οι πληρωμές μπορεί να πραγματοποιηθούν με τη μορφή επενδύσεων για να επιτευχθεί συμμόρφωση προς αυστηρότερα πρότυπα ή με τη μορφή φόρου επιβαλλόμενου στις επιχειρήσεις ή στους καταναλωτές που χρησιμοποιούν μη οικολογικά προϊόντα (π.χ. ορισμένους τύπους συσκευασιών).

Η φιλικά περιβαλλοντική διαχείριση των αστικών λυμάτων καθορίζεται από την Οδηγία 91/271/EOK «για την επεξεργασία και διάθεση αστικών λυμάτων», όπως αυτή τροποποιήθηκε με την Οδηγία 98/15/ΕΕ. Η Οδηγία ορίζει την ελάχιστη αναγκαία τεχνική υποδομή σε δίκτυα αποχέτευσης και εγκαταστάσεις επεξεργασίας λυμάτων που πρέπει να διαθέτουν οι πόλεις και οι οικισμοί της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ανάλογα με τον ισοδύναμο πληθυσμό και τον αποδέκτη των επεξεργασμένων λυμάτων και διακρίνοντας τους υδάτινους αποδέκτες στους οποίους καταλήγουν τα αστικά λύματα σε τρεις κατηγορίες: σε κανονικούς, ευαίσθητους και λιγότερο ευαίσθητους. Επίσης καθορίζει τα ανώτατα επιτρεπτά όρια των ποιοτικών χαρακτηριστικών των επεξεργασμένων λυμάτων που πρέπει να επιτυγχάνονται στις εκροές των εγκαταστάσεων επεξεργασίας λυμάτων και παράλληλα προβλέπει συγκεκριμένα χρονικά όρια μέσα στα οποία οι οικισμοί, που εμπίπτουν στις διατάξεις της, οφείλουν να ολοκληρώσουν την απαιτούμενη σε κάθε περίπτωση υποδομή συλλογής, επεξεργασίας και διάθεσης των αστικών τους λυμάτων. Σε εφαρμογή των διατάξεων του άρθρου 15 της Οδηγίας υποβάλλονται ανά διετία στην ΕΕ όλες οι απαραίτητες πληροφορίες σχετικά με την εφαρμογή της Οδηγίας 91/271/ΕΟΚ στη χώρα μας (συλλογή, επεξεργασία και διάθεση των επεξεργασμένων αστικών λυμάτων), αλλά και στα υπόλοιπα Κράτη Μέλη.

0
0
0
s2sdefault