Εξοικονόμηση Ενέργειας

 

Η εφαρμογή τεχνολογιών και μεθόδων που οδηγούν σε ορθολογική χρήση και μείωση της καταναλισκόμενης ενέργειας (ηλεκτρικής, θερμικής, ψυκτικής) σε όλους του τομείς κατανάλωσης (οικιακό, υπηρεσίες, βιομηχανία, μεταφορές, αγροτικό) οδηγεί σε μείωση των ρυθμών αύξησης της ζήτησης πρωτογενούς και τελικής ενέργειας και αποτελεί καλύτερη οικονομικά επιλογή από την κάλυψη της συνεχώς αυξανόμενης ζήτησης ενέργειας τόσο για τους καταναλωτές όσο και για την ευρύτερη οικονομία.

  • Θερμομόνωση κελύφους κτιρίων.
  • Αντικατάσταση μη ενεργειακά αποδοτικών καυστήρων, αεροσυμπιεστών, ψυκτικών συσκευών, κλιματιστικών συσκευών, ηλεκτροκινητήρων, οικιακών συσκευών, και λαμπτήρων με αποδοτικότερους & χαμηλής ενεργειακής κατανάλωσης.
  • Συστήματα ανάκτησης και επαναχρησιμοποίησης απορριπτόμενης ενέργειας.
  • Ορθολογική Χρήση Ενέργειας μέσω συστημάτων ενεργειακής διαχείρισης και αλλαγής ενεργειακής συμπεριφοράς καταναλωτών.

Οι βασικές Οδηγίες για την Ενεργειακή Απόδοση των Κτιρίων (2010/31/ΕΕ) και την Ενεργειακή Απόδοση (2012/27/EΕ) καθορίζουν το βασικούς ενδεικτικούς στόχους πλαίσιο που πρέπει να υιοθετήσουν τα κράτη μέλη σχετικά με την ενεργειακή απόδοση για το 2020, με βάση την πρωτογενή ή την τελική κατανάλωση ενέργεια. Στην χώρα μας οι Οδηγίες αυτές ενσωματώθηκαν στο εθνικό δίκαιο μέσω του Νόμου Ν.4122/2013 (ΦΕΚ 42Α/2013) Ενεργειακή Απόδοση Κτιρίων - Εναρμόνιση με την Οδηγία 2010/31/ΕΕ και του Νόμου 4342/2015- Ενσωμάτωση στο Ελληνικό Δίκαιο της Οδηγίας 2012/27/ΕΕ.
Το ως άνω θεσμικό πλαίσιο θέτει δεσμευτικούς κανόνες για τους τελικούς χρήστες και τους προμηθευτές ενέργειας και οι βασικές διατάξεις προβλέπουν:

  • Καθορισμό μεθοδολογίας υπολογισμού και ελάχιστων απαιτήσεων ενεργειακής απόδοσης και κάλυψης ενεργειακών αναγκών από ΑΠΕ, για νέα και ριζικά ανακαινιζόμενα κτίρια και για νέα ή υπό αντικατάσταση / αναβάθμιση, δομικά στοιχεία και τεχνικά συστήματα κτιρίων, λαμβάνοντας υπόψη τα βέλτιστα από πλευράς κόστους επίπεδα
  • Σε ριζικές ανακαινίσεις, ενεργειακή αναβάθμιση του κτιρίου και των επιμέρους ανακαινιζόμενων δομικών στοιχείων/τεχνικών συστημάτων σύμφωνα με τις ελάχιστες απαιτήσεις, στο βαθμό που αυτό είναι τεχνικά, λειτουργικά και οικονομικά εφικτό
  • Σε νέα κτίρια και ριζικές ανακαινίσεις, υποχρεωτική μελέτη τεχνικής, περιβαλλοντικής και οικονομικής σκοπιμότητας για τουλάχιστον ένα εναλλακτικό σύστημα παροχής ενέργειας όπως ΑΠΕ, συμπαραγωγή, τηλεθέρμανση/ψύξη, αντλίες θερμότητας.
  • Θέσπιση τακτικής επιθεώρησης συστημάτων θέρμανσης και κλιματισμού κτιρίων
  • Tην ανακαίνιση των κτιρίων που είναι στην ιδιοκτησία των κεντρικών δημόσιων διοικήσεων σε ποσοστό τουλάχιστον 3% του συνολικού εμβαδού δαπέδου, για κάθε έτος από το 2014 και μετά ώστε να πληρούνται τουλάχιστον οι ελάχιστες απαιτήσεις ενεργειακής απόδοσης του Ν.4122/2013, Το 3% υπολογίζεται επί του συνολικού εμβαδού δαπέδου των κτιρίων με συνολικό ωφέλιμο εμβαδό δαπέδου πάνω από 250m2, τα οποία την 01/01 κάθε έτους δεν πληρούν της ελάχιστες απαιτήσεις
  • Την υποχρέωση από την 01/01/2021, όλα τα νέα κτίρια να είναι κτίρια σχεδόν μηδενικής κατανάλωσης ενέργειας (για τα κτίρια του δημόσιου τομέα η υποχρέωση ξεκινά 01/01/2019
    Την υποχρεωτική έκδοση Πιστοποιητικού Ενεργειακής Απόδοσης (ΠΕΑ) την άρτηση σε περίοπτη στο κοινό θέση για τα κτίρια άνω των 250m2 που χρησιμοποιούνται από υπηρεσίες του δημόσιου και ευρύτερου δημόσιου τομέα, και τα οποία επισκέπτεται συχνά το κοινό,
  • Έκδοση ΠΕΑ στις μισθώσεις πωλήσεις ακινήτων και μετά την ριζική ανακαίνιση τους
  • Tη χάραξη μακροπρόθεσμων εθνικών στρατηγικών προκειμένου να προωθηθούν οι επενδύσεις για την ανακαίνιση κατοικιών και εμπορικών κτιρίων και τη θέσπιση εθνικών καθεστώτων επιβολής της υποχρέωσης ενεργειακής απόδοσης ή ισοδύναμων μέτρων που να εξασφαλίζουν ετήσια εξοικονόμηση ενέργειας 1,5% για τους τελικούς καταναλωτές.
  • Tην αξιολόγηση, έως το τέλος του 2015, του δυναμικού υλοποίησης της συμπαραγωγής υψηλής απόδοσης και της αποδοτικής τηλεθέρμανσης όλα τα κράτη μέλη.
  • Tη διεξαγωγή υποχρεωτικών τακτικών ενεργειακών ελέγχων στις μεγάλες επιχειρήσεις, τουλάχιστον ανά τέσσερα χρόνια, με εξαίρεση τις επιχειρήσεις που διαθέτουν πιστοποιημένα ενεργειακά και περιβαλλοντικά συστήματα.
  • Tην ανάπτυξη ευφυών δικτύων και μετρητών και την παροχή ακριβούς πληροφόρησης στους λογαριασμούς κατανάλωσης ενέργειας, προκειμένου να ενδυναμωθούν οι καταναλωτές και να ενθαρρυνθεί η πιο αποδοτική κατανάλωση ενέργειας.

Το Ελληνικό θεσμικό πλαίσιο συνολικά που διέπει την εξοικονόμηση ενέργειας στον κτιριακό τομέα και εναρμόνισή του με το ευρωπαϊκό κανονιστικό πλαίσιο:

Ευρωπαϊκό Εθνικό
  1979: Κανονισμός Θερμομόνωσης Κτιρίων
  1998: Κανονισμός Ορθολογικής Χρήσης και Εξοικονόμησης Ενέργειας (ΚΟΧΕΕ)

Οδηγία 2002/91/ΕΚ για την Ενεργειακή Απόδοση των Κτιρίων

(Energy Performance of Buildings Directive - EPBD)

2008: Ν.3661/2008 Ενεργειακή απόδοση/επιθεώρηση

2010: N.3851/2010 Εφαρμογή ΑΠΕ στα κτίρια 2010: Κανονισμός Ενεργειακής Απόδοσης Κτιρίων (ΚΕΝΑΚ) (ΦΕΚ 407Β/2010)

2010: Π.Δ. Ενεργειακών Επιθεωρητών

Οδηγία 2006/32/ΕΚ για την ενεργειακή απόδοση κατά την τελική χρήση και τις Ενεργειακές Υπηρεσίες

(Energy Services Directive - ESD)

2008: Υ.Α. για τα δημόσια κτίρια

2008: 1ο EΣΔΕΑ

2010: Ν.3855/2010

2011: Υ.Α. για τις ESCOs

2011: 2ο EΣΔΕΑ

Οδηγία 2010/31/ΕΕ για την Ενεργειακή Απόδοση των Κτιρίων (αναδιατύπωση) (Energy Performance of Buildings Directive - EPBD (recast) 2013: Ν.4122/2013 (ΦΕΚ 42Α/2013) Ενεργειακή Απόδοση Κτιρίων - Εναρμόνιση με την Οδηγία 2010/31/ΕΕ
Οδηγία 2012/27/ΕΕ για την Ενεργειακή Απόδοση (Energy Efficiency Directive - EED)

2014: 3ο EΣΔΕΑ

2014: «Έκθεση μακροπρόθεσμης στρατηγικής για την κινητοποίηση επενδύσεων για την ανακαίνιση του αποτελούμενου από κατοικίες και εμπορικά κτίρια, δημόσια και ιδιωτικά, εθνικού κτιριακού αποθέματος»

2015: Ν.4342/2015 (ΦΕΚ 143Α/2015) - Ενσωμάτωση στο Ελληνικό Δίκαιο της Οδηγίας 2012/27/ΕΕ

 

0
0
0
s2sdefault